و تو چقدر خدایی

و تو چقدر خدایی

برمی گردم

برمی گردم تا بردارم تو را

برمی گردم تا بردارم همان قطعه ای از خودم که جا می گذارم به عمد

به اجبار ، به زور

یک روز درخیابان خیالم ، یک روز در خیابان برق ، یک روز در خیابان یاس ، یک روز همان حوالی ابهام

همان کوچه های هیچ ، همان محدوده های خدا

برمی گردم تا بردارم گاهی ،

همه ام را

گاهی همان قدر از وجودم ، که نمیدانم بی آن کجایم

نمی دانم بی آن ، چقدر شادم ، چقدر خوبم ، چقدر هستم ، چقدر تنگ می شود نفس هایم

خدا هم بیاید دیگر تو نمی شود حالا ...

درست بعد از روزهایی که انکار می کنم همه ی تو را

خودم را نمی بینم ،

برمی گردم و برمیدارم هر بار شکسته های تو را

برمی گردم و برمیدارم هر بار نیمه های تو را

و تو چقدر صبور ،

و تو چقدر خوب

و تو چقدر خدایی

و تو چقدر خدایی .......

جرات نمی کنم...